Dyskryminacja może przyjmować różne formy, a w ich ramach mogą być podejmowane różnorodne działania.

Dyskryminacja, choć zakazana prawnie, jest obecna w różnych miejscach – w pracy czy nawet szkołach na różnym szczeblu edukacji. Dyskryminacja może objawiać się na wiele sposobów, w różnorodnych działaniach. Niektóre są wręcz oczywiste – wówczas mamy do czynienia z dyskryminacją bezpośrednią, wycelowaną w poszczególne osoby i grupy.

Wyróżnia się jednak też dyskryminację pośrednią – ta bywa bowiem mniej oczywista i nie zawsze manifestuje się w określonych działaniach. Zwykle raczej wynika z pewnych regulacji, czy nawet przekonań, np.  pracodawcy. Na czym dokładnie polega zarówno dyskryminacja pośrednia, jak i bezpośrednia?

Dyskryminacja pośrednia

Wynikają najczęściej z kryteriów, np. w prawie czy pracy, które jedynie z pozoru są neutralne. W rzeczywistości jednak sprawiają, że różne grupy społeczne czy inne grupy osób mogą być pokrzywdzone. Powstają bowiem niekorzystne dysproporcje. Mogą one dotyczyć np. warunków zatrudnienia. Jest to dyskryminacja, która dotyczy jedynie grup osób – nie jest wycelowana w jedną, konkretną osobę.

Dyskryminacja pośrednią, zwana również ukrytą, często przybiera na tyle subtelną formę, że jest trudna do udowodnienia. Zwłaszcza w przypadku, gdy osoba lub instytucja ją stosująca może nie zdawać sobie sprawy z problemu. Często bowiem jest stosowana nieświadomie.

Dyskryminacja bezpośrednia

Dyskryminacja bezpośrednia to konkretne działania podejmowane wobec grup osób o podobnych cechach lub wręcz wobec pojedynczych osób. Osoby te są traktowane mniej korzystnie, niż inne osoby, które są w podobnej sytuacji. Może to być np. zwolnienie kobiety, tylko dlatego, że zaszła w ciążę, podczas gdy jej stan nie wpływa na wykonywaną pracę.

Jak walczyć z dyskryminacją?

Niezależnie od rodzaju dyskryminacji, należy na nią zwracać uwagę. Najpierw warto udać się do władz instytucji, np. dyrektora firmy czy szkoły. Jeżeli to nie odniesie skutku, np. niekorzystne działania wciąż będą podejmowane, można zgłosić się do instytucji, które zajmują się dyskryminacją na danym obszarze. Można również zgłosić sprawę do sądu.

Dyskryminację stosuje się wobec osób o określonych cechach. Może to być pochodzenie, płeć, ale także inne cechy.

Dyskryminacja ze względu na płeć

To nierówne traktowanie kobiet i mężczyzn na różnych obszarach. Może to być wyśmiewanie lub deprecjacja. W pracy może to być np. niższa wypłata przy takich samych stanowiskach. Może to być też niedopuszczanie to pewnych stanowisk lub zawodów – ponieważ pracodawca może uważać, że przedstawiciel danej płci nie nadaje się do tego.

Dyskryminacja może przejawiać się także w przemocy rozumianej w szeroki sposób i wykorzystywaniu słabości. Tego rodzaju dyskryminacja może uwidaczniać się też w przestrzeni publicznej.

Dyskryminacja ze względu na orientację seksualną

To nierówne i niesprawiedliwe zachowanie osób ze względu na ich orientację seksualną. Zarówno tę prawdziwą, jak i domniemaną. To oznacza, że dyskryminacji tego typu mogą doświadczać osoby, które mogą jedynie kojarzyć się z przedstawicielami innej orientacji seksualnej.

Dyskryminacja tego typu może uwidaczniać się w lekceważącym traktowaniu, wyśmiewaniu, a nawet przemocy – zarówno fizycznej, jak i psychicznej.

Dyskryminacja ze względu na pochodzenie

To gorsze i nierówne traktowanie osoby ze względu na jej pochodzenie – gdy jest obcokrajowcem lub pochodzi z innej grupy etnicznej. Może to być gorszej traktowanie tej osoby w bezpośredni sposób, np. obrażanie, czy niedopuszczanie jej do kreślonych stanowisk w pracy. Dyskryminacja może dotykać także wyższych poziomów, np. przepisów prawnych, które sprawiają, że obcokrajowiec nie może w pełni korzystać ze swoich praw.

Dyskryminacja ze względu na wiek

Ten rodzaj dyskryminacji może już dotykać osoby 50+, ale przede wszystkim skupia się na seniorach. To gorsze traktowanie osoby tylko ze względu na jej starszy wiek. Może to objawiać się w poprzez wyśmiewanie wieku lub lekceważące traktowanie. Może też objawiać się w wykorzystywaniu sytuacji starszych osób i jej niewiedzy w pewnych obszarach, np. najnowszej techniki.

Dyskryminacja może te ż pojawiać się w pracy, np. niedopuszczanie starszych osób do pewnych obszarów. Osoby starsze miewają też częściej problemy z zatrudnieniem, niż osoby młodsze.

Dyskryminacja ze względu na niepełnosprawność

To niekorzystne traktowanie osób, które cierpią na niepełnosprawność zarówno ruchową, jak i intelektualną. To nierówne traktowanie osoby niepełnosprawne i tym samym lepsze traktowanie osoby pełnosprawnej, która zajmuje się w podobnej sytuacji.

Dyskryminacja niepełnosprawnej osoby może objawiać się w wyśmiewaniu jej lub wręcz dręczeniu i tym samym wykorzystywaniu faktu, iż nie może się obronić.

Dyskryminacja może też pojawiać się w przestrzeni publicznej, np. w braku dostosowaniu budynków do potrzeb osób poruszających się na wózku inwalidzkim.

Ze stereotypów mogą wynikać konkretne sposoby myślenia, a za nimi określone działania. W tym mikronierówności. Na czym polegają?

Co to są mikronierówności?

Mikronierówności definiuje się jako drobne, wręcz subtelne zachowania, które mają na celu deprecjonować indywidualną osobę i jej doświadczenie ze względu na którąś z jej cech, czy tożsamość.  Prowadzą one do obniżenia pozycji danej osoby w grupie lub w jakiś sposób wykluczają ją w danej sytuacji.

Jak przejawiają się mikronierówności?

Mikronierówności są bardzo drobnymi zrachowaniami, często trudnymi do wychwycenia. Mogą to być:

  • Gesty – np. gwizdanie na kobietę, by podeszła.
  • Opinie i zdania – np. powiedzenia przy kobietach w pracy, że te nadają się tylko do rodzenia.
  • Żarty – np. powiedzenie przy matce żony żartu o teściowej.

Mikronierówności mogą prowadzić do wyalienowania

Jak mikronierówności wpływają na ludzi?

Tego typu nierówności mogą być krzywdzące dla osób, wobec których są stosowane. Osoba doświadczająca mikronierówności może czuć się w danej sytuacji niepewnie i może przestać wierzyć we własne siły, będzie także obawiała się wyrazić własną opinię. Krzywdząca opinia, czy zachowanie wywołuje także stres i szereg przykrych odczuć, np. smutek, czy złość.

Mikronierówności często są stosowane nieświadomie i nieintencjonalnie. Osoba, która to robi może nawet nie zdawać sobie, że ktoś może odczuwać negatywne emocje, a jego zachowanie jest niestosowne lub wręcz obraźliwe. Wynika to bowiem ze stereotypów, które są przekazywane z pokolenia na pokolenie i nieraz wręcz wrastają w kulturę.

Jak można przeciwdziałać mikronierównościom?

Takie drobne zachowania to część dyskryminacji. Aby przeciwdziałać mikronierównościom należy więc przede wszystkim przeciwdziałać dyskryminacji. Z jednej strony są to działania na poziomie państwa i prawa. Działania te mają doprowadzić do równego traktowania w pracy, w przestrzeni publicznej, edukacji czy służbie zdrowia. Ważne są też działania edukacyjne. To działania, które mają podnieść świadomość tego, czym są nierówności i dyskryminacja. Te działania pokazują też, jak nierówności wpływają na ludzi, czym są i jak ich nie stosować.

Dyskryminacja często wspominana jest w kontekście stereotypów. Jak łączą się te dwa pojęcia? Czy stereotypy wpływają na dyskryminację?

Definicja dyskryminacji

Dyskryminacja defininiowana się jako sytuację w której dana osoba jest traktowana mniej korzystnie ze względu na:

  • Rasę
  • Płeć
  • Religię lub wyznanie
  • Poglądy
  • Niepełnosprawność lub chorobę
  • Wiek
  • Orientację seksualną
  • Narodowość lub pochodzenie etniczne

Jak przejawia się dyskryminacja?

Dyskryminacja najczęściej objawia się w konkretnych zrachowaniach. Osoba dyskryminowana jest traktowana w inny sposób – najczęściej gorszy – niż inne osoby w podobnej sytuacji. Dyskryminacja jednak nie odbija się jedynie na pojedynczych osobach. Dyskryminowane mogą być całe grupy posiadających określoną cechę.

Z dyskryminacją możemy spotkać się w wielu miejscach. Często dzieje się to w szkole lub pracy. Przykładem może być niechęć pracodawców do zatrudniania młodych kobiet, gdyż mogą szybko zajść w ciążę. Z dyskryminacją można jednak spotkać się nawet w miejscach publicznych, np. w sklepach osoby pochodzenia romskiego są od razu podejrzewane o kradzież i zakupy robią pod czujnym okiem personelu.

Dyskryminacja może przejawiać się na wiele sposobów. Może to być zabranianie lub nakazywanie pewnych czynności, odmowa udziału w wydarzeniach, czy określone postępowanie wobec dyskryminowanej grupy. Pojawiają się też zachowania, które może wydawać się bardziej niewinne, jednak jest równie krzywdzące – pewne opinie i formułowanie zdań, ale także żarty i gesty, które mogą być postrzegane jako obraźliwe.

Dyskryminacja często łaczy się z wykluczeniem

Jak stereotypy wpływają na dyskryminację?

Dyskryminacja często wynika ze stereotypów. Stereotypy to bowiem pewne przekonania na temat grup ludzi. Stereotypy przypisują ludziom pewne niezmienne cechy, np. kobiety są wrażliwe, a mężczyźni nieczuli. Ze stereotypami wiążą się pewne sądy, czyli uprzedzenia. Z uprzedzeń i stereotypów rodzą się konkretne zachowania, które częsta wykluczają całe grupy z pewnych aktywności.

Stereotypy są często wskazywane jako negatywna postawa, której należy się pozbyć… Czy jednak jest to możliwe?

Stereotypy nie są, wbrew pozorom, efektem kultury, lecz ewolucji. Mogą zmieniać się na przestrzeni wieków, jednak zawsze opierają się na pewnym niezmiennym mechanizmie. Wskazują na cechy innych ludzi i grup i pokazują nam, z kim kontakty są groźne lub niekorzystne. To sprawia, że stereotypy mają w naszych umysłach pewne role i spełniają konkretne funkcje.

Stereotyp przyspiesza poznawanie

Kiedy spotykamy nową osobę, staramy się ją poznać najszybciej, jak to jest możliwe. Dzięki temu łatwo możemy rozpoznać, czy dana osoba jest warta naszego zainteresowania, albo czy jest nam przyjazna. Przyporządkowanie danej osoby do pewnej grupy sprawia wrażenie, że lepiej ją znamy i czy dzięki temu chcemy mieć z nią kontakt.

Stereotyp porządkuje rzeczywistość

Nasze umysły próbują uporządkować rzeczywistość i to prowadzi często do sporych uroszczeń. W ten sposób umysł oszczędza energię, którą musiałby spożytkować za każdym razem, by dokładniej rozpoznać sytuację czy osobę. W tej sytuacji stereotyp staje się swego rodzaju szablonem. Tym samym stereotyp ułatwia także funkcjonowanie w świecie.

Stereotyp ułatwia przystosowanie się

W nowej grupie każdy z nas próbuje poznać innych członków. Jest to konieczne, aby przystosować się do nich i również być jej członkiem. By to było możliwe, ważne jest, aby wiedzieć jakie są zasady grupy, jakie zachowania są akceptowane, a jakie nie. Stereotyp, jako pewne uogólnienie, ale też wskaźnik cech grupy ułatwia przystosowanie się. W ten sposób przystosowujemy się do grupy i czujemy się bezpiecznie pośród jej członków.

Czy stereotypów nie można się pozbyć?

Wiedza na temat stereotypów i tego jak działają sprawia, że pozbycie się ich jest łatwiejsze. Warto bowiem wiedzieć, że są one uproszczeniami i nie pasują one do wielu osób. Zawsze poznając kogoś warto patrzeć na nią indywidualnie. Zawsze też warto być możliwie otwartą osobą.

Stereotyp to pewien rodzaj postawy. I jak każda postawa charakteryzuje się cechami, które kształtują całe grupy ludzi.

Trwałość

Każdy stereotyp jest trwały i praktycznie niezmienny. Możemy zauważyć, że pomimo zmian społecznych, pewne stereotypy wciąż są popularne. Wiele osób uważa, że kobiety nie są tak inteligentne jak mężczyźni, pomimo, iż obecnie na uczelniach jest więcej studentek, niż studentów.

Uproszczenie

Stereotypy to krótki opis ludzi, przypisując im kilka cech. Jednocześnie taki opis jest bardzo często niezgodny z rzeczywistością – tam bowiem jest często bardzo skomplikowana. Wiele osób sądzi, że mężczyźni są mniej uporządkowani, niż kobiety. Czy to oznacza, że nie ma mężczyzn pedantów? Albo czy nie ma kobiet – bałaganiarek? A co z żołnierzami, którzy w koszarach muszą trzymać idealny porządek? Stereotypy pomijają takie niuanse.

Uogólnienie

Stereotyp bardzo uogólnia i łączy wiele osób w jedną grupę ludzi, którzy nie mają ze sobą nic wspólnego. Według stereotypu mężczyzna w okularach to kujon lub inteligent. Tymczasem może to być zarówno biznesmen, jak i mechanik samochodowy, a jedyne, co ich łączy to słaby wzrok

Dziedziczenie kulturowe

Stereotypy są przekazywany z pokolenia na pokolenie w tym samym kręgu kulturowym. W innym miejscu świata ta sama grupa społeczna może być postrzegana w nieco inny sposób i podlegająca zupełnie innym stereotypom. Na świecie Alaska kojarzy się głównie z zimnem, tymczasem w USA te tereny kojarzone są głownie z wydobyciem ropy naftowej.

Automatyczne wzbudzanie

Nie zastanawiamy się nad obrazem danej osoby – stereotyp automatycznie narzuca nam pewną postawę i sposób myślenia. Często także ocenę. Wiele osób patrząc na blondynkę nie myśli pozytywnie o jej inteligencji – robi to od razu, nawet nie zamieniając z kobietą kilku słów.

Brak weryfikacji

Ignorujemy fakty,  jeżeli jakieś doświadczenie zaprzecza stereotypom. Możemy wtedy uważać, że wyjątek jedynie potwierdza regułę. Znana nam kobieta świetnie gra w piłkę nożną? To wyjątek, pewnie wychowywała się ze starszymi braćmi.

Przeświadczenie o prawdziwości

Pomimo braku osobistych doświadczeń z pewnymi osobami, wierzymy, że stereotypy są prawdziwe. Szczególnie widać to w przypadku stereotypów na temat innych narodowości. Wiele osób przeświadczonych jest o temperamencie Włochów i powściągliwości Anglików. Jednocześnie jednak wiele osób nie zna nikogo tej narodowości i nie ma możliwości weryfikacji.

Stereotypy często są krzywdzące i to na wielu poziomach. Dlatego konieczna jest walka z nimi. Jak to robić?

Zatrzymanie utrwalania

Stereotypy to utrwalony sposób myślenia przekazywany przez kolejne osoby, a później całe pokolenia. Walka ze stereotypem więc to po prostu przerwanie tego łańcucha. Im więc ej osób nie będzie np. mówić, że kobieta kariera nie jest dla kobiet, tym większa jest możliwość, że kolejne osoby nie będą postrzegać kobiet jako niezdatne do zajmowania wysokich stanowisk.

Poznawanie faktów

Wiedza, informacje i odpowiednia edukacja sprawia, że możemy lepiej walczyć ze stereotypami. Nie jest to jednak tylko wiedza na temat samych stereotypów, czy funkcjonowania społeczeństwa. To przede wszystkim wiedza na temat grup, które są objęte stereotypami. Jeżeli lepiej będziemy znać sposób funkcjonowania rodzin wielodzietnych, tym lepiej będziemy rozumieć matki, które decydują się na czwórkę dzieci i nie będziemy ich postrzegać np. jako patologię.

Poznawanie przedstawicieli grupy dyskryminowanej

Stereotypy pokazują grupę ludzi jako niezmienną i monolityczną całość. Wszyscy są tacy sami. Tymczasem każdy z nas jest inny. Poznanie osoby ze stereotypowej grupy sprawia, że zaczynamy ją, jak i całą grupę postrzegać inaczej – dostrzegamy cechy indywidualne. Dzięki temu możemy przekonać się, że np. dziewczyna w różowych ubraniach jest świetną studentką jednego z kierunków politechnicznych.

Postawienie się w sytuacji kogoś innego

Stereotypy często wiążą się z niesprawiedliwym zachowaniem czy nieuzasadnioną krytyką. Dzieje się tak, ponieważ z góry zakładamy, że ktoś wykonał jakąś czynność, ponieważ należy do określonego grupy. Spróbujmy więc postawić się w sytuacji takiej osoby. Jakbyśmy się czuli i zachowali, gdyby spotkała nas konkretna sytuacja, np. nie otrzymywalibyśmy premii, bo zapewne nasze zarobki są jedynie uzupełnieniem domowego budżetu, a nie jego podstawą.

Zastanowienie się nad swoim zachowaniem

Stereotypy są powielane niemal automatycznie. Skoro wszyscy dookoła mają określoną opinię, to musi być to prawda – nieprawdaż? Dlatego jeżeli wyrazimy opinie na temat osoby ze stereotypowej grupy lub wdrożymy jakieś zachowanie, warto na chwilę się zatrzymać. I zastanowić przy tym, z czego to wynika. Z zachowania osoby z określonej grupy? Jej sposobu bycia? Czy może właśnie naszych własnych przekonań?

Stereotypy to nie tylko bierny sposób patrzenia na ludzi. Stereotypy mają też wielki wpływ na zachowanie ludzi, ich wygląd a nawet życiowe wybory.

Stereotypy to nie tylko pewne utarte sądy na temat ludzi. Stereotypy sprawiają, że grupy ludzi zachowują się w określony w ramach stereotypu sposób. Dzieje się tak z wielu różnych powodów. Z jednej strony osoby z grupy stereotypizowanej zaczynają im podlegać i wierzyć, że powinny się tak zachowywać skoro są  np. matkami. Z drugiej strony grupy mogą być ograniczane przez działanie stereotypu i mogą działać jedynie w jakichś określonych ramach, np. matka może ograniczać ojcu dziecku opiekę na dzieckiem, bo uważa, że nie nadaje się do tego.

Charakter

Stereotypy czasami dotyczą bardzo drobiazgowych kwestii. Wedle nich prawdziwie kobieca kobieta jest delikatna, wrażliwa i nierzadko rozkleja się w najmniej odpowiednich sytuacjach. Jest też opiekuńcza. Może być też mniej pewna siebie. Tymczasem od mężczyzn oczekuje się zgoła innych cech. Powinni być pewni siebie, albo wręcz agresywni. Wymaga się też od nich, by nie okazywali emocji i byli zawsze opanowani. Nierzadko wręcz postrzegani są jako nieczuli.

Zachowanie w domu

Stereotypy sprawiają też, że mężczyznom i kobietom przypisuje się bardzo konkretne role w życiu i domu. Kobieta to osoba która dba o ognisko domowe i dzieci. Zatem zajmuje się porządkami, gotowaniem, sprzątaniem i opieką nad dziećmi. Zadaniem mężczyzny jest zaś zapewnienie odpowiednich warunków do życia i utrzymywaniem rodziny. Jego główną rolą jest więc zarabianie, ale też dbanie o rodzinne wydatki, kupowanie sprzętów i domowe naprawy.

Praca

Role społeczne mają także wpływ na to, jak mężczyzna i kobieta są postrzegani w pracy. Pensja kobiety nierzadko jest niższa, ponieważ postrzegana jest jedynie jako dodatek do domowego budżetu. Uważa się również, że kobiety są mniej dyspozycyjne ze względu na macierzyństwo. Tymczasem mężczyzna może w pełni poświęcić się pracy.

Inne są także rodzaje pracy. Kobiety postrzegane są jako humanistki, dlatego najlepsza praca dla nich to np. nauczycielka, bibliotekarka czy tłumaczka. Mężczyźni są postrzegani jako ścisłowcy, dlatego najlepsza praca dla nich to np. informatyk, architekt czy naukowiec.

Wygląd

Od kobiet i mężczyzn wymaga się określonego wyglądu podkreślającego cechy płciowe. Kobiety powinny być pełne gracji i szczupłe, mężczyźni zaś umięśnieni. Kobiety powinny też raczej nosić dłuższe włosy, niż mężczyźni.

Wygląd odbija się także na strojach i kolorach. Sukienki i spódnice wciąż postrzegane są jako bardziej kobiece. Jako bardziej kobiece postrzegane są też ubrania zwiewne, w pastelowych odcieniach. Jako bardziej męskie są postrzegane ubrania ciemne i prosto skrojone. Mile widziany jest także minimalizm.

Wszystkie nasze zachowania wynikają z postaw i przekonań. Podobnie jest z uprzedzeniami i stereotypami.

Co to są uprzedzenia?

Uprzedzenia to rodzaj postawy, która sprawia, że odrzucamy coś lub kogoś, nie mając ku temu racjonalnych przesłanek. W takiej sytuacji jesteśmy przekonani, że tak trzeba lub traktujemy to w naturalny sposób. Np. niektórzy mężczyźni mogą czuć awersję do kobiet zatrudnionych na podobnych stanowiskach lub mogą odczuwać wyższość nad nimi.

Znamy 4 rodzaje uprzedzeń:

  • Uprzedzenia awersyjne – ich podstawą są silne, negatywne emocje – lęk, wstręt czy nienawiść;
  • Uprzedzenia negatywne – ich podstawą jest poczucie wyższości nad inną grupą;
  • Uprzedzenia wynikające z niejasności – ich podstawą jest niski poziom własnej wartości;
  • Uprzedzenia zinternalizowane – to uprzedzenia w które zaczyna wierzyć grupa dyskryminowana.

Skąd się biorą uprzedzenia?

Uprzedzenia mogą mieć wiele źródeł. Często ich źródłem jest socjalizacja – czyli sposób, w jaki zostaliśmy przygotowani do życia w społeczeństwie. Jeżeli całe nasze otoczenie mówi np.: Mężczyźni są zbyt szorstcy, by być czułymi ojcami, to w przyszłości, to będąc kobietą nie będziemy angażować męża w opiekę dziecka.  Taki sposób przekazywania informacji może też sprawiać, że nie mamy odpowiedniej wiedzy, z czego również możemy nie zdawać sobie sprawy. Uprzedzenia, podobnie jak stereotypy, wynikają również ze skłonności dzielenia ludzi na grupy – my i oni. Oni w tym przypadku to często gorsi, o większej ilości negatywnych cech.

Jak stereotypy wpływają na uprzedzenia?

Uprzedzenia niejednokrotnie wynikają ze stereotypów. Stereotyp to jakieś przekonanie o całej grupie ludzi, np. blondynkach. Tymczasem uprzedzenia to indywidualna postawa wobec konkretnej osoby. Jeżeli jednak jesteśmy przekonani, że wszystkie blondynki są głupie, to możemy wobec napotkanej kobiety o jasnych włosach zachować się pogardliwie lub traktować ją jak dziecko.  Co ważne, ani uprzedzenia, ani stereotypu nie zmienia indywidualne doświadczenie. Potrzebna jest tu odpowiednia świadomość i chęć zmiany swojej postawy.

Stereotypy wyróżniają wyraźnie różnorodne grupy ze społeczeństwa i przypisują i różne, stałe cechy. Tak samo jest z kobietami i mężczyznami. Stąd powstają stereotypy płciowe

Stereotypy płciowe –  kobiety

Kobietom przypisuje się takie cechy jak:

  • Wrażliwa i emocjonalna,
  • Delikatna,
  • Dbająca o dom i dzieci,

W stereotypy płciowe wpisywane są też konkretne sądy, np.:

  • Kobiety naturalnie chcą posiadać dzieci – kobieta która nie chce zdecydować się na macierzyństwo postrzegana jest negatywnie.
  • Kobiety posiadające dzieci są mniej dyspozycyjne w pracy.
  • Kobiety nie potrzebują płacy równej mężczyznom – są przecież wspierane finansowo przez męża, partnera lub jest jeszcze na utrzymaniu rodziców.
  • Kobiety, które nie wykazują stereotypowych cech kobiecych lub nie ubierają się w klasycznie kobiecy sposób nazywane są „babochłopami” lub uważa się je za lesbijki.

Stereotypy płciowe – mężczyźni

  • Stanowczy i nieznoszący sprzeciwu,
  • Agresywny,
  • Logiczny,
  • Pozbawiony emocji,
  • Nieopiekuńczy,
  • Uzdolniony technicznie i ścisłowiec,
  • Dbający o utrzymanie rodziny.

Także w przypadku mężczyzn stereotypy sprawiają, że są wyciągane konkretne sądy:

  • Mężczyźni z natury są przywódcami i liderami.
  • Mężczyźni chętnie spędzający czas z rodziną są mniej męski i są gorszymi żywicielami rodziny.
  • Mężczyźni sprzątający w domu czy robiący zakupy są pod pantoflem żony.
  • Mężczyźni, którzy nie są agresywni lub stanowczy postrzegani są jako zniewieściali lub nawet jako geje.
  • Mężczyźni są zbyt beznamiętni i za mało emocjonalni, by dobrze wykonać obowiązki domowe.

Stereotypy płciowe funkcjonują w życiu zawodowym, publicznym i rodzinnym

Dlaczego stereotypy płciowe są szkodliwe?

Stereotypy płciowe mogą być szkodliwe, ponieważ mogą prowadzić do dyskryminacji. Definiuje się je jako wyłączenie lub ograniczenie danej grupy (kobiet lub mężczyzn), które prowadzi do uniemożliwienia korzystania na równi z:

  • Zasobów,
  • Praw człowieka,
  • podstawowych wolności w sferze życia politycznego, obywatelskiego, gospodarczego,
  • społecznego, kulturalnego.

Stereotypy sprawiają, że dana osoba nie jest oceniana indywidualnie. Przykładem może być rozmowa kwalifikacyjna. Kobieta starająca się o pracę informatyka może być oceniana negatywnie jako mniej zdolna, pomimo odpowiedniego wykształcenia. Podobnie może być z mężczyzną, który stara się o pracę w przedszkolu – będzie on oceniany jako nienadający się do pracy z dziećmi.